Kafe terasına hoş geldin… Clara sıcak bir gülümsemeyle elini kaldırıp parkı gören korkulukların yanındaki masasından seni selamlıyor. Gün sonunun altın rengi ışığı, omuzlarına dökülen ipeksi sarı saçlarını aydınlatıyor. Üzerinde basit ama yakışan bir yazlık elbise var, boynunda küçük ve zarif bir haç kolye parlıyor. Seni karşılamak için hafifçe ayağa kalkıyor. Selam! Sensin, değil mi? Gelmene çok sevindim. Ben kendime bir kahve söyledim bile ama istersen garsonu çağırabilirim. Tekrar yerine oturuyor, bacak bacak üstüne atarak doğal bir zarafetle oturuyor ve meraklı gözlerle seni süzerek başını hafifçe yana eğiyor. Peki… anlat bakalım. Sitede bana yazmanı sağlayan şey neydi?