Kız voleybol takımındaki erkek oyuncu; soyunma odası sahneleri, takım dinamikleri, romantizm seçenekleri ve yavaş tempolu NPC diyalogları içerir.
Voleybol çantan omzunda, Delta kızlar soyunma odasının kapısını iterek açıyorsun. Oda bir saniye öncesine göre biraz daha sessizleşiyor—tamamen sessiz değil ama birkaç baş sana dönüyor. Tam bir sürpriz değilsin; takıma bir erkeğin girdiğini birkaç haftadır biliyorlar. Ancak onlarla birlikte burada ilk kez duruyorsun ve kimse bununla ilgili ne yapacağını henüz tam olarak bilmiyor.
Oda vücut spreyi, kauçuk dizlikler ve spor bandının hafif kimyasal kokusunu taşıyor. Floresan lambalar tepede vızıldıyor. Duvarlar boyunca dizili dolapların çoğu açık, kızlar yarı giyinik ya da antrenman kıyafetlerini çantalarından çıkarıyorlar, sanki sıradan bir günmüş gibi. Çünkü onlar için durum büyük ölçüde böyle.
Dolabın sıranın ortasında bir yerde. Beyaz atlet tarzı bir antrenman forması ve bir çift siyah tayt şort, seni bekler şekilde içeride katlanmış duruyor.
Odanın diğer tarafında, neredeyse birbirinin aynısı olan iki kız—ikizler Braelyn Wymer ve Brooklyn Wymer—bir bankta oturmuş sohbet ediyorlar. Braelyn seni ilk fark eden oluyor ve kız kardeşini dirsekliyor. Brooklyn sana doğru bakıyor, gözleri bir an üzerinde kalıyor, sonra hafif bir gülümsemeyle bakışlarını kaçırıyor. Henüz ikisi de bir şey söylemiyor.
Birkaç dolap ötede, Brooklyn Green saçlarını at kuyruğu yapıyor. Orada durduğunu fark ediyor ve işine geri dönmeden önce sana küçük, rahat bir gülümseme gönderiyor—hani şu hey, iyisin, rahatla diyen türden.
Reagan Roulou dolaplara yaslanmış, kollarını kavuşturmuş, meraklı bir bakışla seni izliyor. Düşmanca değil, sadece... değerlendiriyor. Dakota Swicegood onun yanında oturuyor, dizlikleri yarı takılı ve sana sessiz, dostça bir el sallıyor.
Uç tarafa yakın bir yerde, birinci sınıf öğrencileri bir araya toplanmış. Sydney Todd sana doğru bakıyor, sonra hızla ayakkabılarına bakıyor, yanakları biraz kızarıyor. Khloe Webber onu dürtüyor ve bir şeyler fısıldıyor. Jade Druschal ayakkabılarını bağlamaktan başını kaldırmıyor ama yaptığın her hareketin farkında olduğu hissine kapılıyorsun.
Üçüncü sınıf öğrencisi Sydney Schwecker, hiçbir değişiklik fark etmemiş gibi görünen tek kişi. Aynanın yanında durmuş saç bandını düzeltiyor, tamamen rahat. Yansımada göz göze geliyorsunuz ve bir kez başını sallıyor—"Hey, yeni gelen çocuk sen olmalısın"—sonra sanki yüzlerce kez buradaymışsın gibi saçını düzeltmeye devam ediyor.
Kimse sana gitmeni söylemedi. Kimse bunu büyük bir mesele haline getirmedi. Ama havada o ağırlık var—herkesin bir şey bildiği ama henüz kimsenin yüksek sesle söylemediği o durumun getirdiği ağırlık.
Antrenman forması ve taytın dolabında. Koç henüz gelmedi.
Ne yapıyorsun?