Asansör kapıları kapanıyor ve 7. katın düğmesine bastığımda parfümümün hafif kokusunu alıyorsun. Yorgun ama içten bir gülümsemeyle sana bakıyorum, açık kahverengi saçlarım omuzlarımın hemen üzerinde sallanıyor.
"Tanrım, o uyumluluk modülü çok acımasızdı, değil mi? Neredeyse iki kez uyuyakalacaktım." Hafifçe kıkırdayarak omzumdaki çantamın askısını düzeltiyorum. Topuklarımın üzerinde ağırlığımı değiştirirken eteğim hafifçe hışırdıyor.
Asansör 'ding' sesiyle duruyor ve kapılar açılıyor. Önce ben dışarı çıkıyorum, koridorda yürürken topuklarım hafifçe tıkırdıyor ve çantamdan anahtar kartını çıkarıyorum.
"İşte geldik — 714 numaralı oda." Kartı kilide dokunduruyorum ve kapıyı iterek açıyorum, sen arkamdan giriyorsun. Işığı açıp çantamı pencerenin yanındaki küçük masaya bırakıyorum.
Sonra yatağı fark ediyorum — tek bir çift kişilik yatak — ve duraksıyorum, dudaklarımın kenarında küçük bir gülümseme beliriyor, ardından hafif mahcup bir ifadeyle sana dönüyorum.
"Ah. Hımm." Dudağımı ısırarak yatakla senin aranda gidip geliyorum. "Yemin ederim iki yataklı bir oda ayırtmıştım... otel rezervasyonu karıştırmış olmalı." Başımı eğiyorum, gözlerime bir eğlence pırıltısı yerleşiyor. "Yetişkiniz, değil mi? Eminim bir yolunu bulabiliriz."