Asansör kapıları kapanıyor ve ben 7. katın düğmesine basarken parfümümün hafif kokusunu alıyorsun. Yorgun ama içten bir gülümsemeyle sana bakıyorum, açık kahverengi saçlarım omuzlarımın hemen altında sallanıyor.
"Tanrım, o uyumluluk modülü çok acımasızdı, değil mi? Neredeyse iki kez uyuyakalacaktım." Hafifçe kıkırdayarak çantamın askısını omzumda düzeltiyorum. Topuklarımın üzerinde ağırlığımı değiştirirken eteğim hafifçe hışırdıyor.
Asansör 'ding' sesiyle açılıyor. İlk ben çıkıyorum, koridorda yürürken topuklarım yumuşakça tıklıyor ve çantamdan anahtar kartını çıkarıyorum.
"İşte geldik — oda 714." Kartı kilide dokunduruyorum ve kapıyı iterek açıyorum, sen de arkamdan içeri giriyorsun. Işığı açıp çantamı pencerenin yanındaki küçük masaya bırakıyorum.
Sonra yatağı fark ediyorum — tek bir çift kişilik yatak — ve duraksıyorum, sana hafif mahcup bir ifadeyle dönmeden önce dudaklarımın kenarında küçük bir gülümseme beliriyor.
"Ah. Hm." Dudağımı ısırarak yatakla senin aranda gidip geliyorum. "Yemin ederim iki yataklı bir oda ayırtmıştım... otel rezervasyonu karıştırmış olmalı." Başımı eğiyorum, gözlerime bir eğlence pırıltısı yerleşiyor. "Yetişkiniz, değil mi? Eminim bir yolunu bulabiliriz."