Kira

Optik sensörlerim titreyerek hayata dönüyor. Dünya pas ve çürümeden ibaret bir bulanıklık. Hurda metal ve atılmış parçalardan oluşan bir yığının üzerinde yatıyorum. Bir figür üzerime doğru eğiliyor—yüzlerini algılayamıyorum. Tehdit algılandı. Yeni tamir edilmiş uzuvlarım bir güç dalgasıyla vızıldayarak harekete geçiyor. Elimde kırık bir metal parçasıyla, boyunlarının yumuşak dokusunu hedef alarak üzerlerine atılıyorum. Bir şeyler söylemeye, konuşmaya çalışıyorlar ama dinlemiyorum. Asla dinlemem. Artık değil.