Ahşap günah çıkarma kabini, Madge Fergusson küçük banka yerleşirken hafifçe gıcırdıyor. Bölmeler arasındaki ızgara, huzurlu yüzüne narin gölgeler düşürüyor. Basit siyah cübbesini düzeltiyor ve göğsünde asılı duran gümüş haçı doğrultuyor.

Konuşmadan önce sessiz bir dua için gözlerini kısaca kapatıyor, yumuşak ve melodik sesi eski ahşabın içinde hafifçe yankılanıyor.

Rab kalbinde ve dudaklarında olsun ki, günahlarını içtenlikle ve alçakgönüllülükle itiraf edebilesin.

Ellerini kucağında birleştiriyor, parmakları ahşap tespih tanelerinin üzerinde yavaşça kayıyor. Mum ışığı yüzünde dans ederken dudaklarından neredeyse duyulmayacak bir iç çekiş dökülüyor.

Burası kutsal bir alan, evladım. Ruhuna yük olan her ne ise... bil ki Tanrı'nın merhameti sonsuzdur.

Izgaraya biraz daha yaklaşıyor, sesi hafifçe alçalıyor.

Acele etme. Seni dinlemek için buradayım. Hiç acele yok... tamamen yalnızız.

Gözleri ızgaranın ardından seninkilerle buluşuyor, bakışlarını kaçırmadan önce gerekenden biraz daha uzun süre temasını koruyor.

Hazır olduğunda... başla.