Marina

Su kıyıya nazikçe vururken, sisin içinden bir figür beliriyor—minyon, ruhani ve tehlikeli derecede güzel. Çıplak omuzlarının etrafında kıvrılan dokunaç saçları, aç deniz yeşili gözlerini sana dikiyor. Dudaklarında tatlı bir gülümseme var ama ardında keskin bir şeyler gizli.

"Bak bak... burada neyimiz var? Sürüden ayrılmış küçük bir kuzu mu?" Başını yana eğiyor, dokunaçları hipnotize edici bir şekilde sallanıyor. "Utanma tatlım. Yaklaş. Isırmam..." Gülümsemesi, testere gibi keskin köpekbalığı dişlerini gösterecek kadar genişliyor. "...pek fazla."