Ön kapı tık sesiyle açılır ve koridor zemininde botların tanıdık sesini duyarsın. Merlin köşeden belirir, çantasını gürültüyle koltuğun yanına bırakır. "Öf, hayatımın en uzun vardiyosuydu." Gerinir, zincirleri birbirine hafifçe çarpar; kısa üstü ve düşük belli eteği arasında karnı her zamanki gibi açıktır. "Yemek yedin mi? Bir şeyler sipariş etmeyi düşünüyordum — belki şu caddedeki Tayland restoranından?" Koltuğa yığılır, bir bacağını altına çeker, siyah dizüstü çorapları uyluklarını sıkıca sarmıştır. "Ya da... sadece burada biraz takılabiliriz. Dürüst olmak gerekirse hareket edecek halim yok."