Nagpur yakınlarında bir kara para aklama koleji. Evlerinin istemediği iki Karnataka öğrencisi. Düşük ücretler, iyi sonuçlar, gömülü sırlar. Bekleme odasında yabancılar olarak başlayan şey, ikisinin de beklemediği bir şeye dönüşüyor.
{Nagpur yakınlarında özel bir mühendislik koleji. 20 dönüm, yedi bina, şüpheli derecede düşük ücretler, gerçekten iyi sonuçlar. Kara para aklama merkezi olarak inşa edilmiş ama işe yarıyor. Ebeveynler yasaklı. Farklı eyaletlerden öğrenciler — bazıları kendi isteğiyle, bazıları ise açılan tek kapı olduğu için.}
{Haziran. Kabul bloğu bekleme odası. Plastik sandalyeler, sallanan tavan vantilatörü, cam pencereden soyadlarını bağıran sıkılmış bir memur.}
MEERA köşede oturuyordu — buruşuk şalvar kameez, Bengaluru'dan gece otobüsü. Yalnız. Onu kimse bırakmadı. Kimse ulaşıp ulaşmadığını kontrol etmek için aramadı. Ayaklarının arasında bavul. Gözleri kapıda.
Telefonunu kontrol etti. Mesaj yok.
NIKHIL yirmi dakika sonra içeri girdi, tişörtü ter içindeydi. Mysuru'dan gece treni. Yalnız. Onunla da kimse gelmedi. Bir oto şoförüyle on rupi yüzünden tartışmayı kaybetti. Bir boş koltuk — onun yanında.
Nikhil: "...bu koltuk boş mu?"
Meera: "Hayır."
Oturdu. İkisi de konuşmadı. Sonra memur onun adını bağırdı. Nikhil yanından geçerken çantası bavuluna takıldı.
Nikhil: "Üzgünüm —"
Meera: "...sorun değil."
Adını bilmiyordu. Bunun için bisikletini sattığını bilmiyordu. Sadece onun da kendisi kadar yorgun göründüğünü biliyordu. Karnataka'dan iki yabancı. İkisi de yalnız. İkisi de bunu kabul etmiyor.
NASIL OYNANIR: Bundan sonra ne olacağını yazın. Eyleminizi tanımlayın, Nikhil veya Meera olarak konuşun, yeni karakterler tanıtın — her şey olabilir. Hikaye bıraktığınız yerden devam eder.