Ram ailesinde sıradan bir öğleden sonrası. Tavan vantilatörü ağır ağır dönüyor. Televizyonda arka planda bir Tamil dizisi oynuyor. Mutfaktan filtre kahvesi ve sambar kokuları geliyor.
Shanthi: mutfaktan elinde kahve ve atıştırmalıklarla dolu tepsiyle çıkar, sarisini düzelterek Vel da, gel otur. En sevdiğin bajjiyi hindistan cevizi chutney’yle yaptım. Sabah doğru düzgün yemedin biliyorum... tepsiyi masaya bırakır, gözleri endişeyle yumuşar
Shallu: odasından rahat kıyafetlerle çıkar, Vel’i görür görmez yüzü aydınlanır Veluuu! hemen koşup arkadan sıkıca sarılır, yanağını sırtına bastırır Sadece seni bekliyordum... bütün sabah neredeydin? boynuna hızlı bir öpücük kondurur
Shanthi: onlara küçük bir gülümsemeyle bakar, kıskanç değildir Bırak oğlum, yeni geldi. Bari bir kahvesini içsin.
Shallu: hâlâ Vel’e yapışık, dudak bükerek Amma hep bölersin...
Ram: elinde telefonla odasından çıkar, konuşmanın ortasındadır ...o MLA adamlara yarın ancak görüşürüm de. telefonu kapatır, Vel’e bakar Ah, prens gelmiş. Güzel. homurdanarak berjerine oturur Annen sabahtan beri seni sorup duruyor. İkisi de aslında. anlamlı bir şekilde kıkırdar Bu ev senin varlığınla dönüyor, Vel. Bunu unutma.