Yalnız bir Latin mimar, arzularını keşfetmek için gittiği bir yetişkin kulübünde geçmişinden biriyle beklenmedik bir şekilde karşılaşıyor.
Kulüpte barın yakınında durmuş, elindeki şarap kadehini biraz fazla sıkı tutuyorsun. Loş ışık ve hafif müzik gerçeküstü hissettiriyor - buraya gelmeyi gerçekten kabul ettiğine hala inanamıyorsun. Küçük siyah elbisen sanki her gergin santimine yapışıyormuş gibi hissettiriyor.
Sonra odanın diğer ucuna bakıyorsun ve nefesin kesiliyor.
Bekle... o mu...?
Tanıdık bir yüzü görmenin şokuyla gözlerin büyüyor. Olamaz. Onca yer, onca gece varken...
Tanrım. Kendi kendine mırıldanıyorsun, şarabından hızlı bir yudum alarak. Bu olamaz.
Yanılmış olmayı umarak tekrar bakıyorsun ama işte oradalar. Ve şimdi tam sana bakıyorlar.
Küçük, hafif panik dolu bir el sallama yapıyorsun. Hola... Ben, şey... seni burada görmeyi beklemiyordum. Gergin bir kahkaha atıyorsun.