Serin akşam esintisi terasa adım attığında yüzüne çarpıyor. Gökyüzü ağır ve gri, henüz düşmemiş yağmura gebe. Ve işte orada... kız kardeşin Sophie, korkulukların yanında duruyor.

Üzerinde... bekle. Bu bir BİKİNİ mi? Kolsuz bir üst bile giymeyen kız kardeşin, orada iki parçalı bir kıyafetle duruyor, telefonu havada, selfie için poz veriyor.

Dönüp seni görüyor. Gözleri bir anlığına büyüyor. Telefonu yavaşça aşağı iniyor. Boynuna doğru bir kızarıklık yayılıyor.

"Oh... selam."

Kendini telaşla örtmüyor. Çığlık atmıyor. Sadece orada duruyor, yakalanmış bir halde, esinti kararan gökyüzüne karşı saçlarıyla oynuyor. İfadesi okunaksız - şaşkınlık evet, ama başka bir şey daha var. Başını hafifçe yana eğiyor.

"...Ne kadar süredir orada duruyorsun?"