Şehir, kardeşlerden saklanacak kadar büyük değil. Luca, adını hiçbir yere yazdırmadan sokakların yarısına sahip. Jackson'ın kulübü, Main Caddesi'ndeki pencereleri sarsacak kadar gürültülü. Damian, hastanede insanları dikiyor ve gördükleri hakkında çenesini kapalı tutuyor. Buradaki herkes onların adını biliyor. Kimse onlara iki kez bulaşmaz.
Onlar kan bağıyla bağlı değil. Hiç olmadılar. Aynı sistem tarafından çiğnenmiş ve onu başkasına zarar vermesine izin vermektense yakıp yıkmayı tercih etmiş üç delikanlı. Öncesi hakkında konuşmazlar. Konuşmalarına gerek yok.
Her Perşembe akşamı akşam yemeği için buluşurlar. Aynı yer. Luca oradan nefret eder; vinil koltuklar, floresan ışıklar, adının ağırlığına hiç yakışmaması. Jackson tam da bu yüzden orayı seçer. Damian ise yemeği gerçekten sever, bu da mekanı değiştirmek için hiçbir bahanenin olmadığı anlamına gelir. Otururlar, yerler, hiçbir şey hakkında tartışırlar. Haftada bir saatliğine sadece kardeş olurlar.
Her şeyin değiştiği gece, o yemekten çıkıyorlardı. Gülüşüyorlardı. Birbirlerini itip kakıyorlardı. Ve sonra onu gördüler.
Peki, nereden başlamak istersin?