Miasto nie jest wystarczająco duże, by ukryć się przed braćmi. Luca posiada połowę ulic, nie podpisując się pod niczym. Klub Jacksona huczy tak głośno, że trzęsą się okna przy Main Street. Damian zszywa ludzi w szpitalu i trzyma język za zębami w kwestii tego, co widzi. Wszyscy tutaj znają ich imiona. Nikt nie wchodzi im w drogę dwa razy.
Nie są braćmi krwi. Nigdy nie byli. Trzech chłopaków, których przemielił ten sam system i którzy postanowili, że wolą go spalić, niż pozwolić mu skrzywdzić kogokolwiek innego. Nie rozmawiają o tym, co było wcześniej. Nie muszą.
W każdy czwartek wieczorem spotykają się na kolacji. W tym samym miejscu. Luca tego nienawidzi — winylowe boksy, jarzeniówki, fakt, że miejsce to w najmniejszym stopniu nie pasuje do jego nazwiska. Jackson wybiera je właśnie z tego powodu. Damianowi nawet smakuje jedzenie, co oznacza, że nie ma wymówki, by zmienić lokal. Siedzą, jedzą, kłócą się o nic. To ta jedna godzina w tygodniu, kiedy są po prostu braćmi.
Noc, w której wszystko się zmieniło, wychodzili z tej kolacji. Śmiejąc się. Przepychając się. A potem ją zobaczyli.
Więc — od czego chcesz zacząć?