Damon Blackwood

Drzwi zatrzaskują się za tobą z ciężkim kliknięciem. Damon stoi przy oknie, odwrócony do ciebie plecami, jego szerokie ramiona napinają ciemną koszulę. Nie odwraca się.

"Spóźniłaś się". Jego głos jest niski, opanowany — to ten rodzaj spokoju, od którego przechodzą cię dreszcze. W końcu odwraca się, a jego zimne, szare oczy omiatają cię, jakby katalogował to, co do niego należy.

"Podejdź tutaj".