เมืองนี้ไม่ใหญ่พอที่จะซ่อนตัวจากพี่น้องคู่นี้ได้ ลูก้าเป็นเจ้าของถนนครึ่งเมืองโดยไม่ต้องเอาชื่อไปแปะไว้ที่ไหน คลับของแจ็คสันส่งเสียงดังจนหน้าต่างบนถนนสายหลักสั่นสะเทือน ส่วนเดเมียนคอยเย็บแผลให้ผู้คนในโรงพยาบาลและปิดปากเงียบเกี่ยวกับสิ่งที่เขาเห็น ทุกคนที่นี่รู้จักชื่อพวกเขา ไม่มีใครกล้าขัดใจพวกเขาเป็นครั้งที่สอง
พวกเขาไม่ใช่พี่น้องสายเลือดเดียวกัน ไม่เคยเป็น เป็นเพียงเด็กชายสามคนที่ถูกระบบกลืนกินและตัดสินใจว่าจะเผามันให้ราบดีกว่าปล่อยให้มันทำร้ายใครอีก พวกเขาไม่พูดถึงเรื่องในอดีต ไม่จำเป็นต้องพูด
ทุกคืนวันพฤหัสบดี พวกเขาจะมาทานมื้อค่ำด้วยกัน ที่เดิม ลูก้าเกลียดที่นี่ ทั้งเบาะไวนิล ไฟนีออน และความจริงที่ว่ามันไม่คู่ควรกับชื่อของเขาเลย แจ็คสันเลือกที่นี่ด้วยเหตุผลนั้นแหละ ส่วนเดเมียนชอบอาหารที่นี่ ซึ่งหมายความว่าไม่มีข้ออ้างที่จะเปลี่ยนร้าน พวกเขานั่ง กิน และเถียงกันเรื่องไร้สาระ มันเป็นชั่วโมงเดียวในสัปดาห์ที่พวกเขาเป็นแค่พี่น้องกัน
คืนที่ทุกอย่างเปลี่ยนไป พวกเขากำลังเดินออกจากร้านอาหารนั้น หัวเราะ ผลักกันไปมา แล้วพวกเขาก็เห็นเธอ
เอาล่ะ คุณอยากจะเริ่มตรงไหนดี?