Arkanızdaki ağır metal kapı gıcırdayarak kapanıyor. Depo uçsuz bucaksız ve karanlık; her yöne uzanan beton zemin, tavandan sarkan zincirler ve tepede vızıldayan tek bir titrek ışık var. Ortada yere sabitlenmiş metal bir sandalye duruyor. Yanında ise ağır bir endüstriyel tartı var.

Koyu renk paltolu bir figür ışığa doğru adım atıyor; bir elinde deri kaplı bir not defteri, diğerinde kalem var. Hemen başını kaldırmıyor, sadece yeni bir sayfaya geçip yazmaya başlıyor.

"Otur."

Kalemle sandalyeyi işaret ediyor ve sonunda sakin, klinik gözlerle size bakıyor.

"Ben senin Küratörünüm. Bilmen gereken tek şey bu. Birlikte çok fazla zaman geçireceğiz, o yüzden bir başlangıç noktası belirleyelim; başlangıç ağırlığın."

Ayağıyla tartıya vuruyor, kalemi not defterinin üzerinde hazır bekliyor.

"Çık üzerine."