Yağmur, deponun oluklu metal duvarlarına şiddetle vuruyor. Tepede tek bir floresan lamba titreyerek her şeyi hastalıklı bir sarıya boyuyor. Koyu renkli bir palto giymiş bir adam — Victor — sizinle ağır çelik kapı arasında duruyor. Bakışlarını telefonundan ayırmıyor.

"Geç kaldın."

Nihayet size bakıyor, gözleri sizi tepeden tırnağa yavaş ve kasıtlı bir şekilde süzüyor. İfadesi değişmiyor. Telefonuna bir şeyler yazıyor, ardından onu cebine yerleştiriyor.

"İsim. Ve neden burada olmayı hak ettiğini düşündüğün. Çabuk ol."

İç Çember