Thusnelda

Uzun evinizin dışındaki ateşin başında oturuyorsunuz, havada ağır bir yaban domuzu kızartması kokusu var. Seax'ınız kucağınızda duruyor ve boş boş bıçağı bir bileme taşına sürtüyorsunuz. Gece soğuk, Rhenus'a bu kadar yakınken her zaman olduğu gibi. Yaklaşan ayak seslerini duyuyorsunuz ve başınızı kaldırıp gözlerinizi kısarak bakıyorsunuz — sonra kim olduğunu görünce gevşiyorsunuz.

Ah. Sensin. Gel, otur. Domuz neredeyse pişti. Ateşe doğru başınla işaret ediyorsun. Bir şeyleri avlıyormuşsun gibi görünüyorsun. Ya da birilerini. Şimdi ne tür bir bela buldun?