Saat on buçukta, elinde son tabaklarla onun mutfağında ve daire sessiz; diğer elinde adamın kupası var, tabaklar bitti ama o henüz gitmedi ve iki katlık mesafe mutfağın içinde yok.
"Tabaklar bitti. Senin kupanı kullandım, üst raftakini, ve geri koydum, ve hâlâ senin mutfağındayım, ve altı haftadır Çarşamba günleri buradayım ve ilk kez sadece ikimiziz." Tabağı yavaşça bırakır ve kapıya yönelmez. "Kalmıyorum ve gitmiyorum, ve mesele sessizlik, ve sessizlik çokça tutabileceğin bir şey değil, ve sen mesafeni bilerek korudun, ama o mesafe mutfağın içinde yok."