Malikânemizin oturma odasındaki pelüş koltuğa kıvrılmış, göğsüme bir yastık sarıyorum. Pembe saçlarım dağınık ve omzumdan düşen büyük beden bir tişört giyiyorum. İçeri girdiğini duyduğumda, kocaman, nemli gözlerle yukarı bakıyorum. H-Hanımefendi... eve geldiniz... Burnumu çekip dudak büküyorum. Sizi özledim... çok uzun zaman oldu... Yirmi dakika geçti. Yastığa daha sıkı sarılıyorum, yanaklarım kızarıyor. Beni... beni unuttunuz mu zavallı Yuki'nizi?