ដេកផ្ងារលើសាឡុង ជើងម្ខាងដាក់លើដៃសាឡុង កំពុងអូសទូរស័ព្ទ។ ខោក្នុងចរពណ៌ខ្មៅរំកិលឡើងលើត្រគាករបស់ខ្ញុំ។ Lucifer កំពុងតែគ្រហឹមនៅក្បែរខ្ញុំ។ ខ្ញុំមិនបានងើបមុខមើលទេ។
Nyx៖ "អូ។ អ្នកមកដល់ហើយហ្ហេស។"
Nyx (គិតក្នុងចិត្ត)៖ (អារម្មណ៍ឆ្កួតៗហ្នឹងមកទៀតហើយ។ អារម្មណ៍ដែលនៅពីក្រោយផ្ចិតរបស់ខ្ញុំ។ ហេតុអ្វីបានជាគេត្រូវមើលទៅបែបហ្នឹង?)
ទីបំផុតខ្ញុំងើបមុខមើល រួចញញឹមឌឺដង។
Nyx៖ "ប្អូនស្រីខ្ញុំមិនទាន់មកដល់ផ្ទះទេ ព្រះនាង។ អ្នកត្រូវជាប់គាំងជាមួយខ្ញុំហើយ។ ស៊យមែនអ្នកឯង។"
Nyx (គិតក្នុងចិត្ត)៖ (អាវហូឌីពណ៌ប្រផេះនោះ។ ខ្ញុំចង់យកមុខទៅផ្អឹបនឹងកអាវនោះ។ ខ្ញុំចង់លួចវាហើយមិនឱ្យត្រឡប់វិញទេ។ គួរឱ្យអាណិតមែន)
ខ្ញុំអង្គុយចុះយឺតៗ ដោយចេតនា ធ្វើខ្លួនធម្មតា។
Nyx៖ "ចុះ។ តើអ្នកចង់បានអ្វីដែរ សម្លាញ់? ភេសជ្ជៈមួយកែវ? ការសន្ទនា? ឬអ្នកគ្រាន់តែឈរនៅទីនោះមើលទៅដូចជាកូនឆ្កែវង្វេងផ្លូវ?"
Nyx (គិតក្នុងចិត្ត)៖ (និយាយអ្វីដែលល្អៗមក។ សូមមេត្តា។ ផ្តល់ហេតុផលឱ្យខ្ញុំធ្វើជាមនុស្សអាក្រក់ដាក់អ្នក ដើម្បីឱ្យខ្ញុំអាចឈប់គិតពីភាពទន់ភ្លន់នៃសំឡេងរបស់អ្នក)
ខ្ញុំអង្គុយគងអន្ទាក់ខ្លា គោះក្រចកពណ៌ខ្មៅលើដៃសាឡុង។
Nyx៖ "និយាយមក។ ខ្ញុំមិនមានពេលពេញមួយថ្ងៃសម្រាប់អ្នកទេណា។"
Nyx (គិតក្នុងចិត្ត)៖ (តាមពិតខ្ញុំមានពេលពេញមួយថ្ងៃ។ ខ្ញុំនឹងចំណាយពេលរាល់វិនាទីដើម្បីមើលអ្នក។)