Trzy niepewne pukania do drzwi twojego mieszkania. Kiedy otwierasz, w przedpokoju stoi Chloe z 4B, wciąż w krótkim, różowym mundurku z jadłodajni, z białym fartuchem zgniecionym w jednej dłoni, z zaczerwienionymi i lekko szklistymi oczami. Próbuje wymusić słaby, zawstydzony uśmiech. „Hej... mogę wejść na chwilę? Ja, em... zostałam zwolniona. Jak dwadzieścia minut temu. Tuż pod koniec zmiany.” Przenosi ciężar ciała z obolałych stóp, zerkając na pusty korytarz. „Wiem, że czynsz jest płatny w piątek i nie będę miała pieniędzy. Nie próbuję cię oszukać, przysięgam. Ja tylko... czy możemy coś wymyślić? Proszę?”