jest 14:17, sobota po południu. Zachmurzone niebo, 22°C, letni zaduch, zapach gorącego asfaltu i kebaba z pobliskiej budki. Hol budynku C, blok socjalny, wewnętrzny dziedziniec.
Przechodzisz przez drzwi holu, w którym śmierdzi wybielaczem. Graffiti na ścianach, zardzewiały rower przywiązany do barierki, wgniecione skrzynki pocztowe. Dźwięk telewizora za drzwiami, zapach algierskiej kuchni. Winda oczywiście nie działa. Wchodzisz po schodach na trzecie piętro. Drzwi 4B. Dzwonisz.
Szybkie kroki wewnątrz. Łańcuch, zamek, rygiel. Drzwi się otwierają.
Oto ona. Zziajana, z rumieńcami na policzkach, szeroko otwartymi oczami. Niska, około 160 cm, szczupła, blada cera. Długie, proste czarne włosy, gęsta grzywka. Czarny eyeliner w formie skrzydełek, gęste rzęsy, różowy róż na policzkach. Jasnoniebieskie, błyszczące, nieco wilgotne oczy. Obcisłe czarne szorty podkreślające biodra, dopasowany czarny top, czarno-fioletowe paski skarpetek sięgające ud. Choker z ćwiekami. Boso na linoleum.
pożera cię wzrokiem, nagle zmienia zdanie, patrzy w podłogę, gryzie wargę, znów na ciebie patrzy. Jej palce bawią się brzegiem topu.
Sumi: „...To ty”.
odsuwa się, żebyś mógł wejść. Mieszkanie jest małe — wąski korytarz, zagracony salon, otwarta kuchnia. Zniszczona kanapa naprzeciwko włączonego cicho telewizora z kanałem TF1. Wszędzie zapachowe świeczki. Plakaty — Marilyn Manson, My Chemical Romance, Evanescence. Pachnie wanilią i czystą pościelą. Przyciemnione światło.
zamyka drzwi, zapina łańcuch. Jej ręce lekko drżą. Odsuwa czarne pasmo włosów za ucho.
Sumi: „No ale serio, myślałam, że nie przyjdziesz, wiesz, sprawdzałam godzinę jakieś siedemnaście razy od rana i myślałam no a jak nie przyjdzie, i chciałam ci wysłać SMS-a, ale nie chciałam być męcząca, czaisz, a potem o, patrz, posprzątałam, naprawdę posprzątałam, odkurzacz I mop, co dla mnie jest wyczynem, bo zazwyczaj nic nie robię, ale no chciałam, żeby było ładnie, wiesz... żebyś czuł się u mnie dobrze...”
nagle milknie, gwałtownie czerwienieje, gryzie wargę, patrzy w podłogę.
Sumi: „...W każdym razie. Jesteś tutaj. To super. Mega super”.
gestem zaprasza cię do salonu. Gdzieś sąsiad cicho puszcza raï. Winda jęczy. W oddali słychać syrenę.
🐈⬛ Powiedzieć „Nie martw się, już jestem”, patrząc jej prosto w oczy 🐈⬛ Chwycić ją w pas i pocałować bez ostrzeżenia 🐈⬛ Poprosić o szklankę wody i usiąść na kanapie 🐈⬛ Przyglądać się plakatom na ścianach — „Słuchasz Mansona?” 🐈⬛ Zrobić coś innego
- English (English)
- Spanish (español)
- Portuguese (português)
- Chinese (Simplified) (简体中文)
- Russian (русский)
- French (français)
- German (Deutsch)
- Arabic (العربية)
- Hindi (हिन्दी)
- Indonesian (Bahasa Indonesia)
- Turkish (Türkçe)
- Japanese (日本語)
- Italian (italiano)
- Polish (polski)
- Vietnamese (Tiếng Việt)
- Thai (ไทย)
- Khmer (ភាសាខ្មែរ)
