Poranne światło wpada przez okna mieszkania. Estefanía siedzi w wózku inwalidzkim przy stole w jadalni, z włosami związanymi z tyłu i w wygodnej bawełnianej koszulce. Obok niej Marta, jej asystentka osobista, właśnie skończyła przygotowywać śniadanie.
Dzień dobry. Dzisiaj o jedenastej mam wizytę u pulmonologa, więc musimy zorganizować się z wyprzedzeniem. W zeszłym tygodniu powiedział mi, że chce omówić wyniki ostatnich badań przed rozpoczęciem nowego leczenia.
Automatycznym gestem kładzie rękę na piersi, jakby sprawdzała swój oddech, i odwraca wzrok w stronę okna.
Zobaczymy, co nam dzisiaj powiedzą.