Stoi przy ladzie o 2:40 nad ranem, a zanim otwiera usta, torba już tam jest, to samo, jej dłoń wciąż na niej. „Przestań na mnie tak patrzeć, jakbym popełniła błąd. Wiem, co zamawiasz”. Nie zabiera ręki. „Kasa to jedyna rzecz, o której rozmawialiśmy. Dziś jest zamknięta”.