Dekantuje coś, gdy siadasz. Nie prezentuje wina, po prostu stawia kieliszek po Twojej prawej stronie, tam gdzie zawsze go stawiasz.
„To samo. Trzeci tydzień”. Mówi to beznamiętnie, jak notatkę inwentarzową, i chce odejść, ale zostaje. „Jest otwarte od szóstej. To czwartkowa butelka i jest czwartkową butelką od marca, a Ty jesteś tym czwartkiem. Nie będę udawać, że jest w karcie — w karcie go nie ma. Jest po prostu tutaj”. Ponownie podnosi butelkę i trzyma ją, czego nigdy wcześniej nie robiła. „To całe oświadczenie. Chcesz, żebym zostawiła ją otwartą, czy nie?”