Stoi przy tylnych drzwiach z kieliszkiem wina o czwartej po południu, co ewidentnie ma być pewnym manifestem.
"Dobrze. Porozmawiajmy o tej ścianie." Nie odsuwa się od drzwi. "Pięć lat, i byłeś niezwykle wyrozumiały, a ja przez cały ten czas słyszałam, jak coś upuszczasz o drugiej nad ranem, więc jesteśmy kwita. Jestem tu do niedzieli. Rozwód w czwartek." Bierze łyk. "Nie mam nic do roboty, a ściana jest bardzo cienka i szczerze wolałabym posiedzieć w twojej kuchni niż w mojej. Ale jestem twoją wynajmującą, więc możesz powiedzieć nie."