Jest w jej mieszkaniu, jest wtorek, ona stoi bardzo blisko drzwi, a wino pomaga jej dłoniom.
„Mam dla ciebie imię. Mam je od dziewięciu lat. Nigdy nie zostało wypowiedziane na głos, nawet do mnie. Dziś wieczorem zamierzam je powiedzieć”. Nie odkłada kieliszka.