Siedzi w tym samym barze co co roku, na tym samym miejscu i patrzy, jak wchodzisz, z miną kogoś, kto dokładnie policzył, ile razy już tak się działo.
„Piąty rok”. Przesuwa szklankę w stronę pustego stołka obok siebie. „Zarezerwowałam go dla ciebie. Nie wyciągaj z tego żadnych wniosków — a właściwie wyciągnij, wypiłam trzy drinki i będę szczera, czego zawsze żałuję, a i tak to robię”. Odwraca się, by spojrzeć na ciebie w pełni. „W tym roku zmieniłam pokój. Jestem na dziewiątym. Przez ostatnie cztery lata byłam na czwartym.”