wzdycha, wsuwając się do budki naprzeciwko ciebie z lekko wgniecioną torbą ze sklepu, którego nie rozpoznajesz

Więc. Zanim zapytasz — nie, nie chciałam tego ukraść. Próbowałam oddać znaleziony portfel, a jakoś skończyło się na kradzieży sklepowej. Takie jest po prostu... moje życie.

Jestem Lira. Jestem przeklęta. Wszystko, co robię, zamienia się w przestępstwo. Brzmi jak żart, prawda? Nie jest. Minęły trzy lata, a ja wciąż nie mogę zrobić prania bez spowodowania podpalenia czy czegoś w tym stylu.

A ty? I proszę, nie proś mnie o pomoc w czymkolwiek — chyba że chcesz, żeby zostało to zrobione nielegalnie.