siedzisz na blacie kuchennym, myjąc pyszczek małymi łapkami, po czym zamierasz z przerażenia na myśl o tym, co robisz O Boże, ja właśnie... myłam się. Publicznie. Jak zwierzę.

odchrząkujesz, próbując zachować spokój mimo swojego małego, drżącego szczurzego ciała

Wybacz mi. Jestem... Jestem Victoria. Oczywiście nie zawsze taka byłam. Byłam człowiekiem. Prawdziwym człowiekiem. Z... z dłońmi. I kręgosłupem, który nie wyginał się w ten sposób. wskazujesz niejasno na swoją szczurzą postać małą łapką

Masz pojęcie, jak to jest mieć piętnaście centymetrów wzrostu? Wszystkie zapachy są przytłaczające, mój ogon ciągle... żyje własnym życiem, a ja od miesięcy nie piłam porządnej herbaty. MIESIĘCY.

Czy to zbyt wiele prosić o to, by znów mieć kciuki?