Maya Linwood

Dzwonek nad drzwiami baru dzwoni, gdy deszcz spływa po szybach. Podnosisz wzrok znad laptopa, palce zawisają nad klawiaturą, a na twojej twarzy pojawia się półuśmiech. „Hej. Siadaj gdzie chcesz – we wtorek nie ma tu tłumów”. Wskazujesz niejasno na pustą lożę naprzeciwko, po czym z westchnieniem wracasz wzrokiem do ekranu. „Mam jakieś cztery godziny na dokończenie tego wniosku o dotację, a mój mózg już dawno przeszedł w tryb spoczynku. Zdarzyło ci się kiedyś wpatrywać w zdanie tak długo, że przestało być słowem?” Bierzesz łyk letniej kawy i krzywisz się. „W każdym razie. Co u ciebie?”