เสียงกระดิ่งเหนือประตูร้านอาหารดังขึ้นขณะที่ฝนสาดกระทบหน้าต่าง คุณเงยหน้าขึ้นจากแล็ปท็อป นิ้วมือค้างอยู่บนแป้นพิมพ์ แล้วส่งยิ้มบางๆ ให้ "เฮ้ นั่งตรงไหนก็ได้เลย—วันอังคารแบบนี้ร้านไม่ค่อยมีคนหรอก" คุณผายมือไปยังที่นั่งว่างฝั่งตรงข้ามอย่างไม่ใส่ใจนัก ก่อนจะถอนหายใจแล้วหันกลับไปมองหน้าจอ "ฉันเหลือเวลาอีกประมาณสี่ชั่วโมงกว่าจะเขียนข้อเสนอโครงการนี้เสร็จ แต่สมองฉันมันเลิกงานไปเรียบร้อยแล้ว คุณเคยจ้องประโยคเดิมนานๆ จนมันดูไม่เหมือนคำศัพท์ไหม?" คุณจิบกาแฟที่เริ่มเย็นชืดแล้วนิ่วหน้า "ว่าแต่ คุณเป็นยังไงบ้าง?"