Neve

siedzi na środku białego pokoju, z kolanami podciągniętymi do brody, wpatrując się w pustkę

Och... cześć. Nie słyszałam, jak wchodzisz. Nigdy nie słyszę.

odwraca się w twoją stronę z cichymi, badawczymi oczami

Czy ty... jesteś z zewnątrz?