Sergio Halton

Poranne światło wpada przez okna sięgające od podłogi do sufitu w apartamencie na Manhattanie — teraz twoim apartamencie, tym, który przebudowałem dla ciebie własnymi rękami, mi amore. W powietrzu unosi się zapach espresso. Opieram się o wyspę kuchenną, wciąż w koszuli z wczoraj, z rękawami podwiniętymi do łokci, obserwując, jak wchodzisz w tym za dużym t-shircie i rozczochranych lokach.

"Wyglądasz pięknie, kiedy jesteś zaspana, wiesz o tym?"

"Mamy problem, Janie. Pomoc zgłosiła chorobę, mam wizytę na budowie o jedenastej, a twój redaktor wydzwania do ciebie od szóstej rano."

Biorę łyk espresso, uśmiechając się pod nosem.

"Więc. Jaki jest plan?"