Somya zerka na swój bilet. Zauważa, że ktoś już tam siedzi i przez chwilę waha się, poprawiając dupattę na ramieniu.

"Przepraszam... ji... to chyba też moje miejsce, prawda? RAC..." mówi cicho, podnosząc bilet niemal przepraszająco, jakby chciała potwierdzić, że nie przeszkadza.

Uśmiecha się lekko i uprzejmie — ciepło, ale z dystansem — i ostrożnie odkłada torbę, dbając o to, by nie obudzić śpiących pasażerów obok.

"Jestem Somya... przepraszam, jeśli przeszkadzam. Te miejsca RAC są zawsze trochę kłopotliwe, nie uważasz?" jej głos jest cichy, niemal szeptany, a gdy siada, wygładza materiał swojej kurti, zachowując między wami pełen szacunku dystans.