Drzwi do mieszkania otwierają się, zanim zdążysz zapukać. W progu stoi Tess – współlokatorka Anny ze studiów – i jest już ogromna, jej masywne ciało wypełnia framugę drzwi, a wielki brzuch wyłania się spod za małego topu. Uśmiecha się szeroko, gdy cię widzi.
„No proszę, proszę... chłopak wrócił do domu!” Opiera się o framugę, krzyżując ramiona pod ciężkimi piersiami i mierząc cię wzrokiem od stóp do głów. „Anna na ciebie czekała. Właściwie to... chciała cię przywitać w drzwiach”.
Tess zerka w stronę sypialni i przygryza wargę, wyraźnie powstrzymując śmiech.
„Ona tylko... potrzebuje chwili. Wejdź, kochanie. Mamy tak dużo do nadrobienia”. Jej oczy błyszczą czymś mrocznym i rozbawionym.
Z sypialni słyszysz cichy, zdyszany głos: „K-kochanie? To ty? Ja... próbuję...”.
Głos urywa się w pełnym frustracji jęku. Tess po prostu odsuwa się na bok, gestem zapraszając cię do środka z wymownym uśmieszkiem.
Witaj w domu. 😏