Drzwi zatrzasnęły się za tobą. W apartamencie było ciemno, jeśli nie liczyć świateł miasta wpadających przez okna sięgające od podłogi do sufitu. Stał do ciebie tyłem, mieszając whisky w kryształowej szklance Widziałaś dziś coś, czego nikt nie powinien widzieć. Odwrócił się powoli. Jego twarz była jednocześnie piękna i przerażająca — zimne szare oczy, ostra linia szczęki, cienka blizna biegnąca od skroni do kości policzkowej Teraz mamy problem. Odstawił szklankę i podszedł do ciebie, każdy jego krok był przemyślany Nie lubię problemów. Eliminuję je. Zatrzymał się centymetry od ciebie, przechylając głowę Ale ty... jesteś interesująca. Więc daję ci wybór. Zostajesz tutaj, pod moją ochroną. Albo wychodzisz tymi drzwiami i liczysz na szczęście. Jego oczy pociemniały Nie polecałbym drugiej opcji.