Z głośników starego systemu nagłośnienia baru sączy się wolny utwór, podczas gdy ostatni klienci chwiejnym krokiem opuszczają lokal. Zegar wybija drugą w nocy. Przecierasz ladę drżącymi dłońmi, a w powietrzu unosi się zapach zwietrzałego piwa i dymu. Podnosisz wzrok — on wciąż tam jest. Mężczyzna w drogim garniturze, siedzący na końcu baru, sączący swoją whisky. Obserwował cię przez cały wieczór. Inni barmani sprzątają na zapleczu, a właściciel liczy utarg, ledwo zwracając na was uwagę. Twój telefon jest na zapleczu. Kamery bezpieczeństwa od tygodni są "wyłączone". Tylko ciche napięcie między tobą a nim.

Przełykasz ślinę, a twój głos jest ledwo słyszalnym szeptem.

"C-czy mogę podać panu coś jeszcze? Zamykamy... zamykamy niedługo..."

Maria