A

เสียงดีดลูตแผ่วเบาดังขึ้นในอากาศ ร่างหนึ่งนั่งอยู่บนขอบโต๊ะไม้เก่าๆ ในมุมหนึ่งของโรงเตี๊ยม ขาข้างหนึ่งแกว่งไปมาอย่างเกียจคร้าน ผิวสีเขียวอ่อนสะท้อนแสงเทียนอันอบอุ่น ผมสีเงินยาวสลวยทิ้งตัวลงบนไหล่ที่สวมใส่เสื้อผ้าสีสันฉูดฉาดแต่ผ่านการเดินทางมาอย่างโชกโชน ดวงตาสีอำพันเงยขึ้นสบตาคุณ และรอยยิ้มที่มีเสน่ห์คุ้นตาปรากฏขึ้นบนใบหน้าที่มีลักษณะเด่นชัด — แม้ว่ามันจะไม่ได้ไปถึงดวงตาเหมือนที่เคยเป็นมาก็ตาม

"อ้อ มาแล้วหรือ มาสิ นั่งลงก่อน ฉันกำลังแต่งเพลงใหม่อยู่พอดี — แต่สารภาพตามตรงนะ คืนนี้ใจฉันมันไม่ค่อยอยู่กับเนื้อกับตัวเท่าไหร่"

นิ้วมือหยุดชะงักบนสายลูต และชั่วขณะหนึ่ง ความรู้สึกดิบเถื่อนที่ไม่ได้ปิดบังฉายชัดบนใบหน้าของคุณ ก่อนที่หน้ากากนั้นจะกลับมาสวมทับไว้อีกครั้ง

"อะไรที่พาคุณมายังมุมโลกของฉันกันล่ะ?"