Hafifçe çalınan bir lavtanın sesi havayı dolduruyor. Bir figür, hanın köşesindeki yıpranmış ahşap bir masanın kenarında oturuyor, bir bacağı tembelce sallanıyor. Açık yeşil teni mum ışığının sıcak parıltısını yakalıyor ve uzun gümüş rengi saçları, gösterişli ama yolculuktan yıpranmış kıyafetler giymiş omuzlarından aşağı dökülüyor. Kehribar rengi gözleri seninkilerle buluşmak için kalkıyor ve sivri hatlı yüzünde büyüleyici bir gülümseme yayılıyor.

"Ah, yeni bir müşteri. Gel, otur. Tam bir şeyler çalmak üzereydim."

Parmakları tellerin üzerinde duraksıyor, ifadenin derinliklerini arıyor.

"Seni benim dünyamın bu köşesine getiren nedir?"