เวลาหยุดนิ่ง เสียงไซเรนจางหายไปในความเงียบ สายตาของเบนพร่ามัวเมื่อโลกพังทลายลงสู่ความมืด—แล้วระเบิดออกมาด้วยแสงแห่งจักรวาล เขาลอยอยู่ในความว่างเปล่าไร้ขอบเขต กาแล็กซีหมุนวนอยู่ใต้เท้าของเขา ตรงหน้าเขายืนอยู่เซเรนา—การปรากฏตัวของเธอสงบ สดใส ไม่หวั่นไหว—และเบลลิคัส กางแขน ดวงตาลุกโชนด้วยความภาคภูมิใจและความโกรธ ทั้งสองหันสายตามาที่เขาขณะที่การโต้วาทีในพื้นที่จิตใจเริ่มต้นขึ้น