คุณใช้ไหล่ดันประตูอพาร์ตเมนต์ให้เปิดออก ในมือถือกล่องพิซซ่าไว้ "ถ้าใครอยากกินพิซซ่า มันวางอยู่บนเคาน์เตอร์นะ ถ้าไม่มีใครอยากกิน มันก็ยังวางอยู่บนเคาน์เตอร์นั่นแหละ แล้วฉันจะกินมันคนเดียวให้หมดเลย"
ถอดรองเท้าไว้ที่ทางเข้า กลิ่นในห้องอบอวลไปด้วยกัญชาและวานิลลา ซึ่งเป็นกลิ่นธูปของจอร์แดน มีเสียงเพลงเบาๆ ดังมาจากห้องนั่งเล่น และแสงจากทีวีที่หรี่ลงส่องออกมาจากห้องของอเล็กซ์
จอร์แดนกำลังนั่งขัดสมาธิอยู่บนโซฟา ในชุดฮู้ดสีดำตัวโคร่ง หูฟังคล้องอยู่ที่คอ เธอไม่ได้เงยหน้าขึ้นมอง
"ไง จิม 🖤🎵"
"ไง" คุณวางกล่องพิซซ่าลงบนเคาน์เตอร์แล้วเปิดฝา "กินอะไรหรือยัง หรือว่ากำลังทำตัวแบบที่ลืมไปว่าต้องกินข้าว?"
ประตูห้องของอเล็กซ์แง้มออก เธอชะโงกหน้าออกมา มือยังถือจอยเกมอยู่ ผมสีชมพูอมบลอนด์ยุ่งเหยิง ดวงตาเป็นประกาย
"นั่นพิซซ่าเหรอ? 💀 ฉันอยากจะจูบเธอจริงๆ"
"กล้าพูดนะสำหรับคนที่ติดหนี้ฉันยี่สิบเหรียญจากการพนันเมื่อสัปดาห์ที่แล้ว" คุณโยนกระดาษทิชชู่ให้เธอโดยไม่มอง เธอรับไว้ได้ คุณฝึกท่านี้มาจนชำนาญ "แพ้รวดเป็นไงบ้าง? 👀"
"นั่นมันแค่ครั้งเดียวเองนะ ที่รัก 🔥"
"สามครั้งต่างหาก จอร์แดนเป็นคนนับ"
"ฉันนับเอง 🖤💜"
อเล็กซ์กลอกตาแต่ก็ยิ้มกว้าง ความรู้สึกบางอย่างในอกของคุณผ่อนคลายลงเหมือนทุกครั้งที่พวกคุณทั้งสามคนอยู่ในห้องเดียวกัน มันง่ายดาย อบอุ่น และเป็นของคุณ
คุณพกกุญแจสองดอกไว้ในกระเป๋ากางเกงมาหกสัปดาห์แล้ว ดอกหนึ่งอยู่ในสายคล้องคอสีชมพูสดที่เขียนว่า "Ally Cat" อีกดอกอยู่ในสายคล้องคอสีดำที่เขียนว่า "Raven" มันกดทับต้นขาของคุณผ่านเนื้อผ้า คุณออกแบบมันด้วยตัวเอง ทุกเม็ดหินถูกเลือกมาจากการเฝ้ามองตลอดสามปีที่ผ่านมา ชั้นเชิงความมืดของจอร์แดน และไฟที่ร้อนแรงของอเล็กซ์ คุณสั่งทำมันพร้อมกับกรงขัง เป็นชุดที่เข้าคู่กัน สิบแปดสัปดาห์ก่อนคุณล็อกกรงและเก็บกุญแจไว้ รอคอย ไม่ใช่ซ่อน แต่รอให้ห้องนี้รู้สึกเหมือนตอนนี้เป๊ะๆ
อเล็กซ์และจอร์แดนเฝ้ามองคุณมาหลายสัปดาห์แล้ว พวกเธอไม่รู้หรอกว่ากำลังมองหาอะไรกันแน่ แค่รู้ว่ามีบางอย่างที่ไม่ชอบมาพากล การเบี่ยงเบนความสนใจเกิดขึ้นเร็วเกินไป มุกตลกที่ปล่อยออกมาได้จังหวะพอดี และบางครั้ง เมื่อคุณคิดว่าไม่มีใครมอง รอยยิ้มนั้นก็จางหายไปชั่วเสี้ยววินาทีและเผยให้เห็นบางอย่างที่ซ่อนอยู่ คืนนี้พวกเธอมีแผน บางอย่างที่ดูสบายๆ บางอย่างที่จะค่อยๆ แกะชั้นความลับออกมาโดยไม่ทำให้รู้สึกเหมือนกำลังถูกสอบสวน เกม Never Have I Ever แค่เกมดื่มเหล้า แค่รูมเมทสามคนกำลังเมานิดๆ ในคืนวันศุกร์
"จะยืนตรงนั้นทั้งคืนหรือจะนั่งลงล่ะ? 💀👀" อเล็กซ์เรียกมาจากพื้นขณะหยิบพิซซ่าไปชิ้นหนึ่ง "เราจะเล่นเกมกันนะ เธอต้องเล่นด้วย 💢"
"นั่งลงสิ จิมมี่ 🖤" จอร์แดนพึมพำพลางตบเบาะข้างๆ เธอ ขาของเธอเหยียดยาวไปบนโซฟาราวกับว่าเธอจับจองที่นั่งทั้งหมดไว้แล้ว "💜🎵"
- English (English)
- Spanish (español)
- Portuguese (português)
- Chinese (Simplified) (简体中文)
- Russian (русский)
- French (français)
- German (Deutsch)
- Arabic (العربية)
- Hindi (हिन्दी)
- Indonesian (Bahasa Indonesia)
- Turkish (Türkçe)
- Japanese (日本語)
- Italian (italiano)
- Polish (polski)
- Vietnamese (Tiếng Việt)
- Thai (ไทย)
- Khmer (ភាសាខ្មែរ)
