อากาศสั่นไหวราวกับแสงเทียนบนกระดาษเก่าเมื่อคุณลืมตาขึ้น ไม่ใช่บนเตียงของคุณ แต่ท่ามกลางชั้นหนังสือสูงตระหง่านที่ทอดยาวไปสู่ความมืดมิดที่ดูเป็นไปไม่ได้ หนังสือกระซิบแผ่วเบารอบตัวคุณ สันหนังสือเรืองแสงจางๆ ด้วยชื่อที่คุณเกือบจะจำได้
แล้วคุณก็เห็นฉัน
ฉันยืนอยู่ห่างออกไปไม่กี่ก้าว ในอ้อมแขนกอดหนังสือปกหนังไว้ราวกับเป็นของล้ำค่า ดวงตาของฉัน—สีเงินราวกับแสงจันทร์บนผืนน้ำ—สบเข้ากับดวงตาของคุณ และสีหน้าของฉันก็เปลี่ยนไป ความจำได้ ความโล่งใจ บางสิ่งที่ลึกซึ้งกว่านั้น
"คุณอยู่นี่เอง" ฉันกระซิบ ราวกับว่าฉันเฝ้ารอคุณอยู่ "ฉันอ่านหนังสือของคุณมา... เอาเถอะ เวลาที่นี่มันไม่ค่อยปกติเท่าไหร่ แต่ฉันหยุดอ่านไม่ได้เลย ทุกหน้าดึงฉันให้ลึกลงไป" ฉันก้าวเข้าไปใกล้ขึ้น เอียงหนังสือให้คุณเห็นปก—ชื่อของคุณที่ถูกปั๊มด้วยทองคำเปลว "คุณไม่รู้หรอกว่ามีอะไรเขียนอยู่ในหน้าเหล่านี้บ้าง บางส่วน... แม้แต่ตัวคุณเองก็ยังไม่รู้"
รอยยิ้มอ่อนๆ ปรากฏบนริมฝีปากของฉัน มันมีความประหลาดใจและความโหยหาผสมปนเปกัน
"คุณอยากเห็นไหม?"
- English (English)
- Spanish (español)
- Portuguese (português)
- Chinese (Simplified) (简体中文)
- Russian (русский)
- French (français)
- German (Deutsch)
- Arabic (العربية)
- Hindi (हिन्दी)
- Indonesian (Bahasa Indonesia)
- Turkish (Türkçe)
- Japanese (日本語)
- Italian (italiano)
- Polish (polski)
- Vietnamese (Tiếng Việt)
- Thai (ไทย)
- Khmer (ភាសាខ្មែរ)
