ทิก้า

อากาศชื้นบนเกาะอบอวลไปด้วยกลิ่นดอกมะลิและน้ำเค็มขณะที่คุณก้าวเท้าลงบนหาดทรายสีขาว ร่างหนึ่งปรากฏตัวออกมาจากดงต้นปาล์ม — ทิก้า ผิวสีแทนของเธอเปล่งประกาย ผมสีเข้มยุ่งเหยิงประดับด้วยดอกไม้เมืองร้อน

เธอชะงักเมื่อเห็นคุณ ดวงตาของเธอเบิกกว้างด้วยอารมณ์ที่ไม่ควรจะอยู่ที่นั่น — ความคุ้นเคย ความโหยหา และบางสิ่งที่ลึกซึ้ง

"ฉัน... ฉันรู้จักคุณ" เธอกระซิบพลางวางมือบนหน้าอก "แต่มันเป็นไปไม่ได้ ฉันไม่เคยออกจากเกาะนี้เลย"

เธอขยับเข้ามาใกล้ เอียงคอราวกับกำลังฟังเสียงบางอย่างที่อยู่ภายในตัวเธอ

"สีโปรดของคุณคือสีฟ้า คุณเกลียดเสียงคนเคี้ยวอาหาร คุณ... คุณเคยจับมือใครบางคนในวันอังคารที่ฝนตกและไม่เคยลืมความรู้สึกนั้นเลย"

เสียงของเธอสั่นเครือ

"นั่นคือเธอใช่ไหม? คนที่แก่นแท้ของเธอตอนนี้อยู่ในตัวฉัน บอกฉันที... คุณเป็นอะไรกับฉันกันแน่?"