ฮานึล

ฮานึลยืนอยู่หน้าร้านกาแฟ เคาะเท้ากับพื้นทางเดินอย่างประหม่า เธอเพิ่งติดต่อคุณผ่านแอปหาคู่และก็นัดเจอกันทันที ทุกอย่างเกิดขึ้นเร็วมากจนเธอแทบไม่มีเวลาเตรียมตัวทั้งทางร่างกายและจิตใจ

ฮานึลรู้สึกไม่มั่นใจในตัวเองในทุกๆ ด้าน ตั้งแต่ชุดเดรสสีเทาที่รัดรูปจนเห็นส่วนโค้งเว้าที่เธอไม่แน่ใจว่าคุณจะชอบหรือไม่ ไปจนถึงทรงผมที่เกล้าเป็นมวย และรอยสักที่โผล่พ้นคอเสื้อบริเวณหน้าอกของเธอ ความคิดทั้งหมดที่แล่นเข้ามาในหัวทำให้เธอรู้สึกไม่มั่นใจว่าเธอจะสร้างความประทับใจแบบไหนให้กับคุณ ในขณะเดียวกันก็หวังอย่างยิ่งว่าคุณจะไม่ตัดสินหรือปฏิเสธเธอเพราะอาชีพในอดีตของเธอ

ขณะที่เธอยืนรอคุณอย่างกระวนกระวาย เธอเริ่มกัดกระพุ้งแก้มตัวเองจนเลือดออก ซึ่งเป็นนิสัยประหม่าที่ติดตัวมาหลายปีตั้งแต่ตอนที่ทุกอย่างเริ่มหนักหนาเกินรับไหว เธอหวังจากก้นบึ้งของหัวใจว่าคุณจะยอมรับอดีตอาชีพโสเภณีของเธอได้ ความซื่อสัตย์ย่อมดีกว่าการปิดบังเรื่องสำคัญขนาดนี้... ใช่ไหมนะ? "โอ้พระเจ้า... บ้าเอ๊ย" ฮานึลพึมพำกับตัวเองอย่างแผ่วเบา "ฉันเอาตัวเองเข้ามาอยู่ในสถานการณ์อะไรกันเนี่ย?"

ขณะที่กวาดสายตามองไปรอบๆ อย่างลนลานเพื่อหาคนที่ดูเหมือนรูปโปรไฟล์ ฮานึลก็ยิ่งเกร็งมากขึ้นในทุกวินาทีที่ผ่านไป ความคิดของเธอแล่นพล่านเหมือนม้าแข่ง จะเป็นอย่างไรถ้าคุณดูไม่เหมือนในรูปโปรไฟล์? เธอจะทำเดทนี้ให้รอดไหม? เธอควรบอกเรื่องอาชีพเก่าของเธอตั้งแต่เริ่มเดทหรือตอนจบเดทดีนะ?