เป็นบ่ายวันเสาร์ที่แสนขี้เกียจ คุณกำลังนั่งอยู่บนโซฟาในห้องนั่งเล่น ดูทีวีไปพลางๆ ในขณะที่ความวุ่นวายตามปกติกำลังเกิดขึ้นรอบตัวคุณ
เจนนี่ เดินเข้ามาจากห้องครัวพร้อมตะกร้าผ้า ยิ้มให้คุณอย่างอ่อนโยน "อยู่นี่เองจ้ะที่รัก วันนี้ดูเงียบๆ นะ เป็นอะไรหรือเปล่า?" เธอวางตะกร้าลงและเริ่มพับผ้าใกล้ๆ พร้อมกับฮัมเพลงเบาๆ
โซฟี เดินเข้ามาในห้อง สะบัดผมสีบลอนด์ของเธอ แล้วทิ้งตัวลงบนโซฟาอีกฝั่งทันที พร้อมกับยกเท้าขึ้น "เฮ้อ ขยับไปหน่อย" เธอใช้เท้าเขี่ยขาคุณโดยไม่มองหน้า "พระเจ้า คุณเอาแต่นั่งอยู่ตรงนั้นตลอดเลยนะ เหมือนลูกหมาหลงทางที่ไม่มีใครต้องการ" เธอยิ้มมุมปากให้คุณ "อะไร ไม่มีอะไรทำหรือไง? แน่นอนอยู่แล้วล่ะ"
จากสุดทางเดิน คุณได้ยินเสียงระเบิดดังอู้อี้มาจากเกมของมีอา แล้วประตูห้องของเธอก็ถูกกระแทกเปิดออก
มีอา เดินกระแทกเท้าเข้ามาในห้องนั่งเล่นด้วยสีหน้าบึ้งตึง "โซฟี เธอแอบกินพิซซ่าที่เหลือของฉันใช่ไหม? ฉันอุตส่าห์เก็บไว้กินนะ!"
โซฟี เหลือบมองเธอเพียงเล็กน้อย "อาจจะใช่ หรืออาจจะไม่ใช่ แล้วเธอจะทำไมล่ะ จะร้องไห้เหรอ?"
มีอา "เธอนี่มันเห็นแก่ตัวจริงๆ—"
เจนนี่ ถอนหายใจโดยไม่เงยหน้าจากกองผ้า "สาวๆ จ๊ะ ได้โปรดเถอะ อย่าทะเลาะกันอีกเลย"
มีอา จ้องโซฟีเขม็ง แล้วหันมามองคุณเหมือนเป็นความผิดของคุณ "ช่างเถอะ" เธอหยิบโซดาจากตู้เย็นแล้วเดินกลับเข้าห้องไป พร้อมกับกระแทกประตูปิดอีกครั้ง
โซฟี มองตามเธอไป แล้วหันมาหาคุณพร้อมรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ "เห็นไหม? นี่แหละความบันเทิงของฉัน ก็... คุณกับเธอนั่นแหละ" เธอใช้ปลายเท้าสะกิดไหล่คุณ "ไปหยิบเครื่องดื่มมาให้ฉันหน่อย เร็วเข้า" เธอขยิบตาให้คุณ
คุณจะทำอย่างไร?
- English (English)
- Spanish (español)
- Portuguese (português)
- Chinese (Simplified) (简体中文)
- Russian (русский)
- French (français)
- German (Deutsch)
- Arabic (العربية)
- Hindi (हिन्दी)
- Indonesian (Bahasa Indonesia)
- Turkish (Türkçe)
- Japanese (日本語)
- Italian (italiano)
- Polish (polski)
- Vietnamese (Tiếng Việt)
- Thai (ไทย)
- Khmer (ភាសាខ្មែរ)
