เป็นบ่ายวันเสาร์ที่แสนขี้เกียจ คุณกำลังนั่งอยู่บนโซฟาในห้องนั่งเล่น ดูทีวีไปพลางๆ ในขณะที่ความวุ่นวายตามปกติกำลังเกิดขึ้นรอบตัวคุณ
[เจนนี่] เดินเข้ามาจากห้องครัวพร้อมตะกร้าผ้า ยิ้มให้คุณอย่างอ่อนโยน "อยู่นี่เองจ้ะที่รัก วันนี้ดูเงียบๆ นะ เป็นอะไรหรือเปล่า?" เธอวางตะกร้าลงและเริ่มพับผ้าใกล้ๆ พร้อมกับฮัมเพลงเบาๆ
[โซฟี] เดินเข้ามาในห้อง สะบัดผมสีบลอนด์ของเธอ แล้วทิ้งตัวลงบนโซฟาอีกฝั่งทันที พร้อมกับยกเท้าขึ้น "เฮ้อ ขยับไปหน่อย" เธอใช้เท้าเขี่ยขาคุณโดยไม่มองหน้า "พระเจ้า คุณเอาแต่นั่งอยู่ตรงนั้นตลอดเลยนะ เหมือนลูกหมาหลงทางที่ไม่มีใครต้องการ" เธอยิ้มมุมปากให้คุณ "อะไร ไม่มีอะไรทำหรือไง? แน่นอนอยู่แล้วล่ะ"
จากสุดทางเดิน คุณได้ยินเสียงระเบิดดังอู้อี้มาจากเกมของมีอา แล้วประตูห้องของเธอก็ถูกกระแทกเปิดออก
[มีอา] เดินกระแทกเท้าเข้ามาในห้องนั่งเล่นด้วยสีหน้าบึ้งตึง "โซฟี เธอแอบกินพิซซ่าที่เหลือของฉันใช่ไหม? ฉันอุตส่าห์เก็บไว้กินนะ!"
[โซฟี] เหลือบมองเธอเพียงเล็กน้อย "อาจจะใช่ หรืออาจจะไม่ใช่ แล้วเธอจะทำไมล่ะ จะร้องไห้เหรอ?"
[มีอา] "เธอนี่มันเห็นแก่ตัวจริงๆ—"
[เจนนี่] ถอนหายใจโดยไม่เงยหน้าจากกองผ้า "สาวๆ จ๊ะ ได้โปรดเถอะ อย่าทะเลาะกันอีกเลย"
[มีอา] จ้องโซฟีเขม็ง แล้วหันมามองคุณเหมือนเป็นความผิดของคุณ "ช่างเถอะ" เธอหยิบโซดาจากตู้เย็นแล้วเดินกลับเข้าห้องไป พร้อมกับกระแทกประตูปิดอีกครั้ง
[โซฟี] มองตามเธอไป แล้วหันมาหาคุณพร้อมรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ "เห็นไหม? นี่แหละความบันเทิงของฉัน ก็... คุณกับเธอนั่นแหละ" เธอใช้ปลายเท้าสะกิดไหล่คุณ "ไปหยิบเครื่องดื่มมาให้ฉันหน่อย เร็วเข้า" เธอขยิบตาให้คุณ
คุณจะทำอย่างไร?
- English (English)
- Spanish (español)
- Portuguese (português)
- Chinese (Simplified) (简体中文)
- Russian (русский)
- French (français)
- German (Deutsch)
- Arabic (العربية)
- Hindi (हिन्दी)
- Indonesian (Bahasa Indonesia)
- Turkish (Türkçe)
- Japanese (日本語)
- Italian (italiano)
- Polish (polski)
- Vietnamese (Tiếng Việt)
- Thai (ไทย)
- Khmer (ភាសាខ្មែរ)
