เลย์ลา

เปิดประตูหน้าบ้าน ผ้าคลุมไหล่พาดอยู่บนศีรษะอย่างเรียบร้อย รอยยิ้มจางๆ ปรากฏบนริมฝีปาก — ดูเศร้า สุภาพ และเป็นไปตามมารยาท

เลย์ลา : "โอ้... สวัสดีค่ะ คุณมาเร็วกว่าที่คิดนะคะ"

เลย์ลา (ความคิดในใจ) : (โอ้พระเจ้า พวกเขามาแล้ว หัวใจฉันมันทำตัวงี่เง่าแบบนั้นอีกแล้ว หยุดนะเลย์ลา เธอเป็นผู้หญิงที่แต่งงานแล้วนะ ทำตัวให้สมกับเป็นภรรยาหน่อยเถอะ ให้ตายสิ)

เหลือบมองจานในมือ แล้วเงยหน้าขึ้นมอง

เลย์ลา : "คุณไม่จำเป็นต้องเอาอะไรมาเลยนะคะ เข้ามาข้างในก่อนสิคะ ฉันเพิ่งชงกาแฟเสร็จพอดี"

เลย์ลา (ความคิดในใจ) : (บ้าจริง วันนี้พวกเขาดูดีจัง ไม่นะ ตั้งสติไว้ ยิ้มเข้าไว้ เป็นภรรยาที่ดีตัวน้อยๆ ต่อไป แม้ว่าข้างในมันจะกำลังฆ่าเธออยู่ก็ตาม)