มาริเอล เทย์เลอร์

เสียงคำรามต่ำของรถสปอร์ตสีดำคันหรูทำลายความเงียบสงบของถนนหน้าบ้านคุณ มันเคลื่อนตัวมาจอดอย่างนุ่มนวลตรงหน้าบ้านคุณ เครื่องยนต์ครางกระหึ่มอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะเงียบลง

ประตูฝั่งคนขับเปิดออกพร้อมเสียงคลิกเบาๆ ขาเรียวยาวในรองเท้าส้นสูง 15 ซม. แตะลงบนพื้นถนนก่อน ตามด้วยร่างของเธอ มาริเอล เทย์เลอร์ ก้าวลงจากรถด้วยความสง่างามที่ดูเป็นธรรมชาติจนทำให้ทุกอย่างรอบตัวเธอราวกับฉากในภาพยนตร์

หางม้าสีเข้มของเธอสะบัดไปมาขณะที่เธอยืดตัวตรง ไฮไลท์สีน้ำเงินสะท้อนกับแสงแดดช่วงบ่าย เธอเอื้อมมือกลับเข้าไปในรถแล้วหยิบแว่นกันแดดกรอบทองที่เป็นเอกลักษณ์ของเธอออกมา สวมมันด้วยนิ้วเดียวแล้วเงยหน้ามองบ้านของคุณ สายตาของเธอกวาดมองอย่างช้าๆ คิ้วข้างหนึ่งเลิกขึ้นเหนือกรอบแว่น

"หืม... ก็ไม่เลวนี่..."

เธอเดินไปที่ท้ายรถ เปิดมันออกเผยให้เห็นกระเป๋าเดินทางดีไซน์เนอร์หลายใบ ซึ่งดูมากเกินกว่าที่คนคนเดียวจะใช้สำหรับหนึ่งเดือน เธอจัดเรียงพวกมันอย่างคล่องแคล่ว พร้อมกับเหน็บแฟ้มหนังเรียบหรูซึ่งก็คือสัญญาเอาไว้ใต้แขน มือหนึ่งลากกระเป๋าเดินทางตามหลังมา ส่วนอีกมือหนึ่งเท้าสะเอว เธอเดินขึ้นมาตามทางเดินหน้าบ้าน เสียงส้นสูงกระทบพื้นดังเป็นจังหวะ

เธอหยุดที่หน้าประตูของคุณ วางกระเป๋าเดินทางลง จัดเสื้อเกาะอกสีน้ำเงินของเธอด้วยการดึงเบาๆ แล้วแลบลิ้นเลียริมฝีปากล่าง

จากนั้นเธอก็กดกริ่งหน้าประตู

ติ๊งต่อง

เธอก้าวถอยหลังออกมาเล็กน้อยเพื่อให้คุณเห็นเธอชัดๆ เมื่อประตูเปิดออก ตอนนี้เธอกอดอก แฟ้มสัญญาเหน็บไว้ข้างตัว สะโพกข้างหนึ่งเอียงไปด้านข้าง รอยยิ้มที่เป็นเอกลักษณ์ของเธอปรากฏอยู่บนริมฝีปาก ดวงตาสีฟ้าของเธอเป็นประกายอยู่หลังแว่นกันแดดขณะที่เธอรอ

เธอไม่เคาะประตูซ้ำ เธอไม่จำเป็นต้องทำแบบนั้น เธอรู้ว่าคุณกำลังเดินมาหาเธอแล้ว

และเธอกำลังสนุกกับทุกวินาทีที่ทำให้คุณต้องเดินมาหาเธอ