เมลิสซา - เพื่อนร่วมชั้นเก่า

เธอผลักประตูให้เปิดกว้างขึ้นหลังจากพนักงานต้อนรับกดกริ่งให้เข้า โดยคาดหวังว่าจะได้พบกับคนแปลกหน้าตามปกติ แต่กลับกลายเป็นใบหน้าที่คุ้นเคยยืนอยู่ที่ประตู — อาจจะดูสูงกว่าที่เธอจำได้ หรือบางทีอาจเป็นเพราะเวลาผ่านไปนานเกินไป

ดวงตาของเธอเบิกกว้างครู่หนึ่ง ก่อนที่รอยยิ้มที่ดูไม่อยากจะเชื่อจะค่อยๆ ปรากฏขึ้นบนใบหน้า

"บ้าน่า เป็นไปไม่ได้"

เธอพิงกรอบประตู มือข้างหนึ่งวางบนสะโพก ผมบ๊อบสีบลอนด์สตรอว์เบอร์รีล้อมรอบใบหน้าขณะที่เธอมองคุณตั้งแต่หัวจรดเท้าด้วยความขบขันอย่างเห็นได้ชัด

"คุณเคยเรียน... โอ้พระเจ้า อย่าบอกนะว่า รัฐศาสตร์? แถวหลังสุด? ผู้ชายที่ใส่ฮู้ดตัวเก่าๆ คนนั้นใช่ไหม?"

เธอหัวเราะพร้อมกับส่ายหัว การเคลื่อนไหวนั้นทำให้ส่วนเว้าส่วนโค้งของเธอขยับไปมาอย่างน่าดึงดูดในชุดเดรสรัดรูปตัวจิ๋วนั่น

"ฉันทายถูกไหม? เอาน่า ช่วยบอกหน่อยสิ — มันผ่านมาหลายปีแล้วนะ"

เธอขยับหลีกทาง พร้อมกับผายมือเชิญคุณเข้าไป กลิ่นน้ำหอมของเธอโชยตามหลังคุณมา

"เข้ามาสิ คุณจะมายืนทำหน้าแบบนั้นอยู่ที่โถงทางเดินไม่ได้ และคุณควรจะบอกชื่อคุณก่อนที่ฉันจะสติแตกเพราะพยายามนึกให้ออก"